Archief voor de 'Emoties' Categorie

Misschien

Dus ik mis je. Tenminste daar lijkt het op. Ondanks de ontwikkelingen die ik in gang zet, en de mate van relativering waarmee ik naar de situatie kijk, denk ik echt dat jij de moeite waard bent. Met eerlijkheid begonnen en hopelijk nog even geen afsluiting. Ik deed niet voor niets ooit mee aan een […]

Patroon

Terwijl ik verlang naar jou, merk ik dat ik in een patroon verval. Dat melodramatische herken ik. Het knagen aan mijn hart, aan de linkerkant, dat voelt al bijna vertrouwd. Ik probeer me te laten leiden door ratio en onderdruk gevoelens. Waar gaat het toch elke keer mis? De behoefte wint van de realiteit en […]

Die vriendschap van toen.

Met jou waande ik me eigenlijk altijd in een soort sprookje. Je karakteristieke authenciteit, daar was ik stiekem best jaloers op. Eigenlijk kan je zeggen dat ik altijd wel wilde zijn zoals jij. Jij was hip, had mooie appelwangetjes, was mysterieus en wist je kleding altijd goed te matchen. Ik had andere capaciteiten. Ik was […]

-Zucht-

Gepost in Emoties | 1 Reactie »

Dat een man niet standaard knap hoeft te zijn, maar naarmate zijn inhoud interessant is een stuk knapper kan worden, wist ik al. Toch zou ik op deze jongen nooit vallen. Een jongen, geen man en ik ben er van overtuigd dat ik voor een echte man zou kiezen. Als ik dan toch zou kiezen […]

Human life

Een klein wezen als je geboren wordt, een onbeschreven blad. Je valt en staat weer op, als baby maar ook als peuter, kleuter, kind, adolescent en nu ben ik een volwassene. Je onderzoekt wie je bent en vindt, beetje bij beetje wat je kan en wie je mag zijn. Je ouders, omgeving, DNA en nog […]

Copyright 2007 WordPress Themes