Één keer eerder ben ik voor langere tijd weggeweest, en kwam ik weer terug. Maar nooit buiten Europa, nooit zo anders. Stiekem word ik wel geconfronteerd met mijn eigen volk, gewoonten, vooroordelen en cultuur. De verschillen zijn groot en best wel hard, soms.

Zo schrok ik van de zgn. “gastvrijheid” toen ik op Schiphol vroeg naar het lenen van een mobieltje om 1 belletje te plegen. Weigering. Ik respecteer, wat kan ik anders, maar de botheid komt hard aan.
In Mexico heeft men niet veel, maar wat ze hebben, delen ze met iedereen en alles.. Familie is heel belangrijk, en vrienden zijn familie. Landgenoten en onbekenden ontvangen ze met open armen. Heel bijzonder. En dan zijn de Nederlanders gastvrij? Volgens mij bewees Eddy Zoey al eens met een tvprogramma dat wij heus niet zo lief zijn.

Ook toen ik laatst op het perron stond, te wachten op mijn trein.. Trof het me. Wat een goed georganiseerd en beschaafd land! Staan we dan met zijn allen, in ons zelf gekeerd, contactgestoord of met oordoppen in om te telefoneren of gewoon doodleuk je oren te verpesten met takkeherrie. Of mooie muziek, een luisterboek. Dat kan ook.
We hebben het goed voor elkaar, waarom zeiken we dan constant? Over de NS, politiek & eigenlijk om alles. Dat vooroordeel, dat Nederlanders zeiken om alles om niets, klopt als een bus. En tsjah, ik kijk er nu toch wel een beetje anders naar.. Terwijl ik er zelf ook 1 ben. Een beetje zelfkritiek mag best wel..

Ik ben blij als ik weer terug mag. Want die kans is er.. 1 oktober alweer.. Heerlijk! Ik mis mijn vriendjes daar, de taal, het eten.. De mooie straten, de huisjes en het volk. De bergen! Duimen jullie met me mee?

Het was zaterdag, gisteren. Mijn laatste zaterdag hier dus ik wil een feest. Dansen met vrienden. Joel is er ook nog even bij en samen met Christina, Julio en de 2 Carolina’s zetten we hoog in. Tequila! Specialiteit van Mexico, uiteraard. Niet te zuipen, dat ook. Maar ik zit daar niet helemaal lekker. Want een raar smsje en een lange stilte doet mij vermoeden dat het weer zo ver is. Hij zou de stad in komen want mijn laatste zaterdag maar de hele dag niets gehoord. Ik was lekker in Queretaro (daarover later meer > was geweldig!) zonder telefoon, want wilde even helemaal genieten met de meiden (Lupita & Aimi).
Dus zorgplicht kwam weer boven en ik ging op zoek. De “Why not” is normaliter een plek waar je hem wel kan vinden. Niet dus. “Bar fly” dan? Ook niet. Laatste kans, thuis. Daar aangekomen, brandt er een kaars. Hij is thuis. Lam als hij is ligt hij op bed en weigert de deur open te doen. Laat hem dan maar lekker genieten van zijn roes, mijn avond is verpest. Maar hij is veilig, dus mijn zorgplicht ebt weg met de stromende regen.

Vandaag spijt. “Sorry dat ik er niet was”. Alcoholisme maakt mensen onbetrouwbaar, maakt dingen kapot. Ik vind het zo zonde want we zijn vandaag wezen eten en het was onwijs gezellig. Ik wilde alleen gisterenavond ook een gezellige avond hebben, dansen – zingen van kroeg naar kroeg. Die kans ging voorbij. Nu heb ik geen zaterdag meer over. Alleen een donderdag en vrijdag. Daar ga ik zeker van genieten, met salsamuziek, met electronische muziek en het vreselijke bier (enkel Corona of Sol zijn te drinken). Kortom, mijn tijd zit er bijna op. Ik ga het ontzettend missen hier, maar kijk ook echt uit naar huis. Mijn bed, weer met een veilig gevoel over straat.. Mijn vrienden om me heen en weer lekker normaal. Ik tel af, nog 7 !

Helemaal doorweekt kom ik aan in de bar. Dit haat ik dus. Heb ik heerlijk gelopen in de regen, moet ik binnen gaan opdrogen. Dit gevoel is haast ondraaglijk, maar ik laat het toe, drink een baileyskoffie en trek mijn laarsjes uit. Totaal kapot gegaan door de regen (lijm laat los enzo). Ook erg, want mijn favoriete schoenen. We blijven een uurtje of 3, ik ben bijna droog maar buiten blijft het regenen. Het geweld ontbreekt echter dus we kunnen ongedeerd naar een andere kroeg lopen.

Een afscheidsfeestje van een docent; gaat naar een andere school. Wij arriveren om 21.30uur, zij zijn al bezig vanaf 17:00uur.. Dat verklaart de toestand. Stomdronken, stuk voor stuk. Tweede fles whiskey op tafel en 2 emmers met bier. Ik krijg spontaan zin om nuchter te blijven. Blijkt ook beter, na het spreken met een vriend. Ik ken hem nog niet zo lang maar heb behoorlijk wat minuten aan gesprekstijd gespaard. Kennen doe ik hem dus niet goed, maar dit is nieuw. Hij vertelde me eerder al dat hij alcoholist was, maar dat nam ik met een hap zout. Dat zeg je niet zo snel over jezelf als je het bent, dacht ik toen. Maar het zou erfelijk zijn, papa/opa – je kent het wel.

Agressief, ogen spuiten woede en woorden maken me klein. Ik kies voor een leuke avond en zeg hem dat ik ga. Hij haalt me over, ik ben geen watje, “let the rain come down on us”. Letterlijk is het al gebeurd dus waarom niet ook figuurlijk. Ik houd van een uitdaging en ben niet zo snel weg te slaan. Daarnaast houd ik van complexe personen en heb ik een grote zorgplicht in me. Ik besluit te blijven. Maar ik ben op mijn hoede. Zijn dosis alcohol is genoeg om mij een alcoholvergiftiging te bezorgen. We praten, soms lief – soms woede. We vechten, liefde/haat verhouding. Maar ik ben nuchter dus ik win. Het gezelschap verlaat de kroeg, wij ook. Andere kroeg, andere omgeving en hij blijft veranderen. Normaal – woedend – normaal engazonogmaarevendoor.. De woorden hoor ik al lang niet meer. Het is niet persoonlijk, ik laat het gaan. Het vermoeid me wel. Ik zorg, kalmeer en vertel hem telkens hetzelfde. Hij wilde dat ik bleef, en ik bleef. “I sticked with him” en dat moet hij proberen te respecteren. Hij is niet alleen. Dat dringt niet tot hem door en hij loopt weg. I

Die avond genoot ik van heerlijke wijn bij “Van Gogh” en het was een gezellige boel, later in “Whynot” & de “Guanajuato Grill”. Eindelijk heb ik mogen genieten van het echte nachtleven Niet erg laat, maar rond een uurtje of twee lag ik in mijn bedje.
Helaas werd ik ‘s nachts getergd door een vreselijke buikpijn. Van de drank (die sowieso al niet mijn vriend is) krijg ik hoofdpijn, word ik misselijk maar buikpijn krijg ik nooit. Dit benieuwde me al, maar ik ben in een ander land dus alles kan.. Echter werd me later die dag duidelijk dat dit niet zo maar een buikpijn was. Elke 5 minuten naar het toilet, overgeven en koorts. Symptomen die horen bij een buikgriepje, zo blijkt later. Leuk verlaat verjaardagscadeau, maar niet heus Die woensdag ben ik dan ook niet naar school geweest, en de rest van de dagen was het vooral veel drinken, zout eten (niet zo erg met olijfolie en brood ) maar nog steeds om de haverklap naar het toilet. Heel vervelend!

Nu zijn we een weekje verder & de buikgriep is grotendeels over. Ik heb nog wel eens een pijntje, maar dat is niet te vergelijken met de gruwelijke pijn die ik eerst ervoer. Maar vorige week was dus niet echt een succesvolle studieweek. Veel taart gegeten, naar de film geweest met Roman (mijn docent) > “El Origen” ook wel “Inception”. Geweldige film met Leonardo Dicaprio en Ellen Page. Veel studeren zat er gewoon niet in. Eigenlijk hartstikke gezellig, maar omdat ik de eerste weken de geweldige student heb uitgehangen, baalde ik er wel van dat ik dit keer telkens verzaakte om mijn huiswerk te maken. Had ik maar weer les vanaf 13 – 19uur. Dan kon ik het in de ochtend maken, in de zon. Nu elke keer op om 7.30uur om op tijd op school te zijn; dat is niet ideaal.

Maar.. mijn laatste 2 weken wil ik weer als goede student ingaan. Niet makkelijk, want gisteren heb ik lekker gespatzierd met de dolfijnen en vanavond ga ik de stad onveilig maken. Ik ga nu nog wel wat doen, maar na 3 uur (!!) foto’s online zetten voor het thuisfront, ben ik eigenlijk wel een beetje klaar met mijn computer en alles wat met nadenken te maken heeft. Nog maar 11 daagjes Wat ging het snel.. En het is niet echt een plek waar ik snel terug ga komen (te ver weg). Maar ik moet echt nog wel een paar dingen doen. Naar Christo Rey, Pipila, alle musea. Ach, waar haal ik mijn tijd vandaan?

Toch wat foto’s om jullie een sfeerimpressie te geven. Die 17 juli hebben we nog een leuke “ladies night” gehouden.

De grote dag. 19 juli > mijn eerste salsales!

En omdat ik mijn benen nog niet gebroken heb; een lekkere burrito tot besluit!

Een heerlijke maaltijd thuis…

Ladies night 2


Nieuwe coupe? De nacht van het vertrek van Karen. Heftig avondje..

Mijn verjaardag vieren! 3 augustus

Ontspannen in een SPA (thermale wateren) te San Miguel

Dolfijnen zwemmen! Na een dagje Spa (inclusief brandmerk ;p) weer het water in