Op zoek naar een deur op een kier
Een akelig gevoel bekruipt me. Ik heb alles redelijk zelf in de hand, maar de gevolgen overzie je soms niet. Over een tijdje heb ik zekerheid, maar eigenlijk zegt mijn gevoel alles al. Ik moet hier weg anders overleef ik het niet. Een tijd lang ging alles me voor de wind en eigenlijk mag ik nog steeds niet klagen. Maar deze tijd, hoe het nu is, voel ik ook. Mijn zelfverzekerheid blijft staan ondanks de tegenslagen die ik krijg, klap na klap. Maar wat als het dadelijk echt zo ver is, en mijn leven door gaat terwijl ik stil sta? Er is maar een mogelijkheid, namelijk dat ik door ga, hoe dan ook.
Dus zoek ik naar een andere manier, en zoek ik naar dingen waar ik intens gelukkig van word. Eten, zingen, dansen en vrienden om me heen. Onbetaalbaar enerzijds, maar het betaalt de rekeningen niet. Ik zoek naar wat ik eigenlijk al weet en waar ik dus naar toe moet, ondanks dat het zo moeilijk is momenteel. Er zit dus maar een ding op: volhouden, de doorzetter wint.
Dus elke dag zet ik door, op mijn tanden en denk vooruit want de dagen komen en gaan sneller dan ik aan het begin denk. Maar ergens hoop ik dat de dag snel komt dat ik vind, en ik weer intens gelukkig kan zijn – zo zonder die zorgen. Morgen weer een dag, weer een zoektocht waarin ik deuren zoek die op een kier staan met daar, wie weet.. hetgeen wat ik zoek.